Ernest Van den Driessche
Woord vooraf
De band tussen kunstschilder Ernest Van den Driesscheen zijn geboortestreek is steeds zeer innig geweest. Hij voelde zich ontegensprekelijk thuis in het gebied rond Eine. Bij verschillende fasen in zijn lange leven keerde hij telkens terug naar zijn dorp. Hij verklaarde zelf dat hij die buiten nodig had om daarna weer voor een tijdje de grootstad Brussel aan te kunnen. In 1936 wanneer hij besluit het rustiger aan te doen keert hij er definitief naar terug en hij zal in het ouderlijk huis blijven wonen tot zijn dood in 1985.
De thema's van zijn schilderijen spreken in dit verband trouwens voor zichzelf. Zowel volksverhalen als feesten die door hem werden uitgebeeld vinden hun oorsprong in de streek. Aan deze verbondenheid wordt ook aandacht besteed in de teksten van de verschillende auteurs opgenomen in dit boek. Zowel Remi de Cnodder, kunstcriticus en letterkundige, als lic. Ingrid De Meüter, kunsthistoricus en nog het meest in detail, lic. Renaat van der Linden, gaan bij de bespreking van zijn werk in op dit voor Ernest Van den Driessche belangrijkste thema.
Gelukkig mogen we stellen dat deze belangstelling wederzijds was. Van bij de start van zijn "officiële" schilderscarrière heeft de stad Oudenaarde de schilder niet losgelaten. Van in het begin van de jaren 60 tot op het einde van zijn leven werden geregeld tentoonstellingen van zijn oeuvre georganiseerd op verschillende lokaties in de stad waaronder, zoals nu, de Lakenhalle.
De bekrachtiging van deze band gebeurde in 1978 wanneer aan Ernest Van den Driessche het Ere-burgerschap van de stad Oudenaarde werd aangeboden.
Maar ook bij de meeste inwoners van groot-Oudenaarde, vooral van zijn geboortedorp Eine, leeft nog de verbondenheid met het werk van Van den Driessche.
Wanneer we in dit rijk geïllustreerd boek bladeren beseffen we hoe terecht onze waardering is en zijn we als Stadsbestuur blij dat de herinnering aan zo 'n interessante kunstenaar op een dergelijke passende wijze levend gehouden wordt.
Georges De Meulemeester
Schepen van Cultuur